Welkom

De kilometer teller.

Een kilometerteller is erg belangrijk voor een fietstocht die wat verder weg gaat dan een ommetje. Ergens tussen Deventer en Hattem wijst de teller de gekste standen aan. Hij heeft het dus gehad. Ik ga Hattem in, bekijk het stadje dat de sfeer heeft van een tekening uit oude tijden en al rondkijkend ga ik op zoek naar een fietsenmaker. Het stadje heeft echt de sfeer van Anton Pieck, kleine straatjes, oude geveltjes, een klein marktpleintje met een oude Gotische kerk en een dikke vestingsmuur waarin nog een mooie poort te zien is. In één van de kleine straatjes vind ik een fietsenmaker en hij heeft een nieuwe teller en wil hem er ook opzetten. Terwijl hij bezig is, krijg ik een bekertje koffie en sta wat te kletsen met een andere klant. Ik vertel waar ik naar op weg ben. Hij concludeert dat ik dan nog wel even op weg zal zijn.

Nat, natter, natst!

Als het even wat minder regent, pak ik alles in en gehuld in cape en regenbroek ga ik met tegenwind op weg naar Bolsward. Met een slakkengang  kruip ik voort en onder het plastic word ik toch nog nat. Niet door de regen, maar door de transpiratie. In Bolsward zie ik op de markt een cafeetje. Ik pel me helemaal uit het plastic en ga naar binnen. Hier is het warm en ik drink twee kopjes koffie. Ik heb geluk, want het etablissement is gisteren na een opknapbeurt weer geopend. Met de waard maak ik een kletsje over het weer en over mijn tocht. Na een uurtje regent het wat minder en ga ik weer

op pad.

Een ontmoeting onderweg

Zo kom ik in Beendorf. Dat was vroeger het laatste dorp voor de vroegere grens tussen Oosten en West. Voorbij Beendorf op de plaats van die voormalige grens staat een gedenkteken. Het is een

grote steen met de tekst: Wiedervereinigung. Ik ga in de schaduw van een boom zitten. Links en rechts liggen de betonplaten waarop de grenswachten hun werk deden. Dan komen er 3 mannen op mij af die het gras aan het maaien zijn. Ze hebben kennelijk zin in een praatje. We praten over mijn tocht en de grens. Een van hen is in Apeldoorn geweest in en hotel en heeft de Keukenhof bezocht. Hij vond het allemaal erg mooi. Ik vind het een heel mooi moment dat wij hier met z’n vieren in vrijheid kunnen zitten, waar vroeger geen vrijheid van meningsuiting en reizen was. Op een bepaald moment komt zelfs een streekbus voorbij. Dat geeft echt wel aan dat er nu geen grenzen zijn, hoewel ...... Dan ga ik verder en aan de weg op die plek kan ik zien dat de weg die vroeger in West-Duitsland lag hier ook zijn einde had.

De tocht langs de Nederlandse en Duitse Hanzesteden

Veel steden maar nog meer natuur

Dagboek