Welkom

Een vreemd hapje?

Dan stopt er een auto en er stapt een echtpaar uit. Ze klimmen over de dijk. Uit de richting waar ik straks naar toe ga, komt een groep fietsers aan. Ik ben blij dat ik hier nog zit, want zo'n kwebbelende

groep passeren is geen sinecure. Het echtpaar is ook weer bij de auto en het blijkt dat ze bij de groep horen. Ik begrijp uit het Deens gekwebbel niet veel, maar wel dat er gevraagd wordt of het allemaal lukt met dat gefiets. Als de fietsers weer verder zijn gegaan naar het dorpje dat in de verte ligt, komt de man naar mij toe en vraagt mij iets, maar ja mijn Deens hé, dus ik vraag of hij

de vraag nog een keertje in het Engels wil herhalen. Ja hoor en dan krijgen we een gesprek over waar ik naar onderweg ben. Dan steekt hij zijn hand naar voren en vraagt ook of ik dit wel eens geproefd heeft, het is zeekraal. Hier in Denemarken verwerken ze dat in de rauwkost en of dat ook in Nederland bekend is. Ja hoor en ik proef van het aangeboden stukje. Ik heb het nog nooit

gegeten, maar het smaakt wel lekker, zoutig.

Het zoveelste afscheid.

In de super blijkt het dat ik net 1 DKR tekort kom, maar de mevrouw die achter mij staat in de rij geeft me dat. Als we allebei buiten staan, vertelt ze mij dat ze een Nederlandse naam heeft, Antje.

Ik zeg tegen haar dat ik ergens onderweg in een kerkje een kaarsje voor haar zal branden. Als ze hoort waar ik allemaal geweest ben, steekt ze haar verbazing niet onder stoelen en banken. Met een zwaai nemen we afscheid.

Noordzee Route Duitsland en Denemarken



Dagboek